Thomas en Donald in Portugal

Thomas kwam soms in een droomwereld, hij herinnerde zich dan het witte klooster



waar hij als kind was opgegroeid. De dagen tussen de nonnen die met een streng gezicht naar hem glimlachten. Zijn gevecht met zijn ongeloof, wat zich uitte in verzet tegen de komst van Sinterklaas. Hij had ook nachtmerries, dat hij in een zak werd meegenomen omdat hij stout was geweest. Hij had alles aan Donald verteld



maar die geloofde niet in die geest, die dacht dat Thomas het klooster had verzonnen, totdat Thomas het grijze schrift liet zien, met daarin de aantekeningen



van de monniken en de geheimzinnige planten, die zij in de Middeleeuwen op geneeskrachtige werking hadden getest. In het bijzonder de Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia, had de aandacht van de twee vrienden, omdat een thee getrokken van het verse blad, kon leiden tot visioenen waarbij het verband



tussen geest en ziel werd gelegd. De twee vrienden besloten om naar Portugal te reizen om te zoeken naar nog levende exemplaren van deze legendarische plant.







13 september 1994, Sàgres, Portugal.



Terwijl Donald D. naar de sanitaire voorzieningen van de eenvoudige camping is, filosofeert Thomas over het leven en religie. God is eigenlijk een soort ijselijke Koningin, uitverkoren om op een zetel te zitten, in luxe te baden, opmerkingen te maken, adviezen te formuleren, gevangenen vrij te laten, bezoekers te ontvangen, geheimzinnig te glimlachen, en meer van dat soort goedbedoelde liefdadigheid, zonder zelf in actie te hoeven komen, wanneer de kust overstroomt, de zoveelste religieuze oorlog uitbreekt, de economie op zijn gat ligt, de werkeloosheid onder aardse mensen schrikbarend stijgt. Alles heeft een boodschap en een diepere bedoeling, door de glimlach van Hare Majesteit, een zorgelijke glimlach. Een glimlach met een diepere bedoeling. We wachten op verlossing, voelen eenzaam nog de troost.Een schizofreen familielid, is een zware opgave voor de rest van de familie.Tijdens een psychose is er vaak geen enkele koppeling naar de werkelijkheid meer,alles wordt gezien als een bedreiging, als groot complot tegen een ziek persoon met grootheidwaanzin, zonder dat zelf te beseffen. Alles in de wereld lijkt zo ontworpen dat het draait om dat éne familielid, voor de persoon in kwestie. De moeder kan het niet uit haar hoofd zetten,en weegt alle woorden met het Katholieke schuldgevoel, van de moeder, immers oorzaak van alles. Er is een nieuw slachtoffer, maar eigenlijk is iedereen slachtoffer, bij zulke extreme waanzin. De hulpverlening is vaak slecht georganiseerd, en helaas nog al eens niet geschikt om een gezin op te vangen in dergelijke nare omstandigheden, die voor veel problemen zorgen.De harde wind is afgenomen, Thomas en Donald D. staan wat later op dan gewoonlijk. Donald D. heeft een voortreffelijk uitzicht op de blonde toeristendichters van een jaar of vijfentwintig. Hij trekt een blikje energiedrank open en plaatst een campingstoel in de zon.De Duitse surfers met het busje dat vlak bij stond, zijn vertrokken,maar bijna alle tentkampeerders zijn Duitsers, dus ze horen veel meer Duits dan Portugees. Op de ansichtkaart die Thomas gisteren had beschreven om naar zijn ouders te sturen, tekent hij met een oranje stift een zon. Alles is bedoelt om de moed erin te houden. Niet laten merken dat je van de hele situatie baalt, dat Thomas van de familieomstandigheden baalt. Op deze manier heeft omgang met de familie geen zin meer, wordt hij er zelfs steeds alleen maar het slachtoffer van. Hij kan de wereld ook niet veranderen. Het enige wat Thomas kan doen is zorgen dat er door wat meer afstand weer rust in zijn leven komt. Rekening houden met zijn eigen perspectief, laat andere mensen hun eigen problemen maar oplossen, hij heeft genoeg aan die van hem zelf.In het sanitairhok staat een lieve lange Franse jongen met krullen in de spiegel naar zichzelf te lachen wanneer Thomas voorbij loopt om te gaan poepen. Donald is herkenbaar aan het persgeluid van zijn ontlasting zoekend naar bevrijding. Thomas luistert er even naar, klopt op het w.c.hokje en zegt dat hij gaat douchen.De jonge mannen waar Thomas eerst zo op afgaf zijn volgens Donald D. bij nader inzien de leukste campinggasten op deze camping, het zijn bekende moderne Duitse dichters volgens Donald. Thomas zal het in de gaten moeten houden. Donald is tot alles toe in staat, met zijn ongereserveerde verlangen, soortgenoten, dichters van de schoonheid van het woord, te ontmoeten. Na de oprichting van literaire uitgeverij HET ZUCHTEND LANDSCHAP, is hij op zoek gegaan naar vooral Duitse dichters, dus het toeval brengt het momenteel veel goeds voor Donald en niet veel goeds voor Thomas. De gedichten van Thomas zijn tot nu toe te licht bevonden voor uitgeverij HET ZUCHTEND LANDSCHAP. Een grote teleurstelling voor Thomas, een oorzaak van een heimelijk verdriet, naast al het andere verdriet. Donald heeft gisteren al een aardig gesprekje over de tent en het tv-net met de Duitsers gehad, ze spraken zelfs Engels zonder accent, wat uitzonderlijk is in deze streken. Donald is in zijn element! Hij is ook op zoek naar Engelstalige dichters, en deze schijnen van een hoog niveau te zijn. Er lopen hier ook drie meiden rond van een jaar of 18 met de uitstraling van een moderne pop. Krulletjes rond een poppengezicht. Eén van deze meiden heeft zo'n verrukkelijke uitstraling dat het Thomas ontroerd en beroert. Alsof het niet de eerste keer is, dat dit gezicht is verschenen, zover van huis, een gezicht uit het verleden.Thomas probeert dit gezicht een plaats te geven. Het is moeilijk dit gezicht een plaats te geven. Donald gaat brood kopen maar wanneer hij terugkomt blijkt dat het brood is uitverkocht.Thomas snuift de geur van het dennenbos diep in zich op, flarden Duits waaien aan met de wind, de geurige Zuidelijke wind, de gierige wind, de accentloze wind.Donald, besluit met de auto naar een supermercado te gaan. Thomas blijft bij de tent om wat te schrijven. Van zijn plan om tijdens deze vakantie gedichten te schrijven is nog niets terechtgekomen. Hij heeft al wel in het dikke boek gelezen, en de gedroogde Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia zorgvuldig bestudeert. Hij weet nog niet zeker of hij het verhaal van de Monniken moet geloven, er werd in het verleden zo veel beweerd over de geneeskracht van planten, en de nonnen hielden niet van zijn vrije fantasie.

"Over het boek van de herfstbloemen vertel ik je later Thomas" Mensen denken wel eens dat een vakantie is om uit te rusten of om een vakantieverhaal te schrijven, niets is minder waar, Thomas heeft een belangrijke missie deze vakantie. De Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia is een plant die de geschiedenis kan veranderen. De laatste omschrijving dateert uit de Middeleeuwen, toen monniken experimenteerde met een thee getrokken van de bladeren van deze plant. Zij kwamen tot de ontdekking dat een stof in deze thee een verband kon leggen tussen de geest en de ziel. Hierdoor waren zij in staat het monnikenwerk langer en duurzamer vol te houden. Als het Thomas lukt om levendige vitale exemplaren van deze plant te vinden, zal hij zich nooit meer zorgen hoeven te maken over de kwaliteit van zijn gedichten. Er zijn wel beelden in Thomas opgekomen, prachtige beelden om gedichten over te schrijven, het uitzicht over de rotskust, de meeuwen in de lucht, de schittering van de zon over de zee, de heldere hoge blauwe lucht, maar hij vond geen dansende metaforen om het een betekenis te geven. Hij voelde onvoldoende emotie om de beelden te omschrijven als of een zware rugzak uit het verleden hem tegenhield.Alsof hij nog altijd met schuldgevoelens rond liep, op wat hij nooit had kunnen voorkomen, het uit elkaar vallen van een gezin, een gevoel van eenzaamheidwaar hij ieder jaar met Kerst, vaak verdrietig aan dacht. Hij voelde wel die tranen, maar die lagen in zijn hart bevroren, wachtend tot zijn ziel zal ontwaken zou komen. Er zijn wel beelden geweest waar Thomas gedichten over had willen schrijven, maar alles gaat zo snel weer voorbij tijdens het reizen. Hij heeft geen momenten kunnen vinden om iets op te schrijven. Misschien dat ook de lichte teleurstelling over het nuchtere feit dat Thomas geen enkele reactie kreeg op het mooie bundeltje dat hij had vervaardigt en op de markt verkocht had, een rol speelt. De mensen namen het zwijgend in ontvangst, gaven hem een gulden, en kochten even verderop een kilo sinasappelen. En zijn heimelijke verdriet over uitgeverij HET ZUCHTEND LANDSCHAP. Het is niet dat het dichten uit zijn gedachten is verdwenen, maar het is niet leuk afgewezen te worden door de Uitgeverij van je beste vriend, omdat die nu eenmaal een hoger niveau zoekt, en dan het liefst Duits - of Engelstalig.Thomas en Donald D. hebben veel gepraat over het Zoek Jezelf in Jezus collectief, en de onmacht van Thomas om aansluiting te vinden bij deze groep weldenkende wereldburgers. Het lijkt hem nog altijd bitter weinig perspectief te bieden voor zijn regelmatige productie van gedichten voor de vrije geest. Thomas is een autodidact in hart en nieren en wil dat het liefst zo houden. Het is niet makkelijk onbegrepen te zijn, maar Thomas is beslist geen roepende in de woestijn. Alle problemen die hij heeft moeten overwinnen hebben hem zelfvertrouwen gegeven, en van hem een completer mens gemaakt. Hij verheugt zich erop weer met woorden bezig te kunnen zijn. Uiteindelijk moet je het meeste in het leven toch alleen doen. De hoeveelheid antidepressiva die hij slikt is sinds de vakantie gehalveerd, en dat wil hij voortaan zo houden. Donald D. is terug, nu het niet meer zo waait is het erg aangenaam hier. Thomas besluit nog een shagje te roken. Het is nu het begin van de middag, ze overleggen of ze nog wat van de omgeving gaan bekijken om te zoeken naar de Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia. "De kans is groot dat we een exemplaar vinden Donald""Ik weet het niet Thomas, er is veel veranderd de laatste tijd""Ik ben er van overtuigd dat we er één gaan vinden Donald""Okay Thomas, laten we maar op zoek gaan dan"

Thomas en Donald hebben nog een stukje authentiek Portugal bekeken. Helemaal in het meest Zuid Westelijke gedeelte van het land.Boerenland in de duinen, veel Agave en andere vetplanten, een totaal andere flora dan in Nederland. Een aantal bijenkasten op het ene na het andere oude landgoed, met kleinvee zoals bonte geiten, guitige zwijntjes, kippen en honden. Veel wilde vetplanten en ook planten met een ruw harig blad, maar nergens een Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia. De zoektocht naar deze bijzondere plant lijkt op niets uit te lopen.Of is het verhaal van de Monniken toch niet waar, en is het gedroogde exemplaar een exemplaar van een uitgestorven plant. Zijn alle andere exemplaren door de geiten opgegeten. Op de heenweg kwamen ze een kudde geiten die de weg overstak tegen.







Een aantal Quinto staat te koop. Het zijn oude landhuizen met een rustieke uitstraling. Donald is op zoek naar een naald en een draad om de tent te repareren, één van de ritsen is gescheurd en dat is lastig. Ze stoppen bij een surfwinkel, maar ook daar verkopen ze het niet. Terug op de camping zien ze dat de twee Duitse dichters ook weer bij de tent zijn gearriveerd. De "leukste" zwaait zelfs even naar Donald die de oude Duitse auto bestuurd. Thomas raakt hier niet opgewonden van, en besluit om weer wat te gaan schrijven, bijvoorbeeld over de hier veel voorkomende Eucalyptusbomen, die overal langs de weg staan, de oudere bladeren lang en smal, de jonge scheuten met het typische eucalyptusblad. Ook de dennenbomen zijn uitzonderlijk, vaak vlak boven de grond vertakt tot een prachtige parasol, enorme parasollen zodat het van veraf een soort reusachtig mos lijkt. De natuur laat mooie indrukken achter.Op de camping bij de tent hangt er nog wat was aan een waslijn te drogen. Thomas drinkt een kop koffie en denkt aan zijn kleine woning in Amsterdam. De zoektocht is voor niets geweest, hij moet zich bezinnen op andere wegen om zijn doel te bereiken. Misschien dat het boek over de herfstbloemen hem meer gaat vertellen over de Calumbia Spontakia Vitalica Portugalia.







© november 2009, mobar