Planeet zonder handen

O planeet van innerlijke schreeuw!

Woonplaats van zingende cavia's en dromende zandhazen.Blauwe planeet van onontdekte oceanen, oneindige oerwouden en overgrote steden. Blauwe planeet van bloed, pijn, armoede, honger, ziekte, werkeloosheid, arbeid, discriminatie, epidemieën en kwellingen.

Eeuwig dansfestijn van elitaire wonderkinderen, doorzichtige zonen en dochters van rijke ouders in grijnzende kleren, uitgelaten prinsenkinderen, koningskinderen.Zielenhuis van de elite van de waanzin, corruptie en verzonken glimlach met een boodschap.

Dit onophoudelijke spelen met de westenwinden heeft hen afgeleerd, de teer beminden te bedelen, zolang ze spelen met de opwindende voorbereidingsrituelen, leidt de weg naar zee en zonnige stranden, vertrouwde dromen.

Maar de religieuze fanaat Florian van Driesteveld stelt U de eenvoudige vraag:

"Hoe vaak is er een loden traan van uw organische bol gevallen ?"

"En zag U behalve een spook ook een mens in de spiegel ?"

"En was er een ster die dit enorme gewicht kon dragen ?"

"Of ergens een ruimte met onontdekte materie?"

"Een God met magnesiumpoeder aan zijn handen"

"Een cocaïne snuivende dwerg met een hartje op zijn voorhoofd"

"Zat Mart Smeets weer te filosoferen met Marco Borsato?"



O planeet, o donderscheet,o blauwe schemerende luister van onvolwassen apen,hoe vaak heeft de mens bij U niet de boel onder gescheten en zich de kans gegeven toch nog iets van U te leren. O planeet, en angstig blauw der oceanen, de geloofsfanaat vraagt het U opnieuw:

"Wat gebeurt er met de regenwouden, die langzaam veranderen in houten meubels om op te zitten in sierlijke tuinen in rijke landen? ""Sojaplantage, ontbossing, stedelijke bebouwing en massatoerisme"

"De vervuiling van rivieren, uitsterven van diersoorten, plantensoorten? ‘



O planeet, o blauw der wanhoop en der winterwanten, waarom heeft U geen handen, waarvoor dienen de haren op Uw glanzend witte tanden? Waarom is de eenzame wereld zo stil vannacht. Hopeloze nacht van verlorenheid, wat valt er nog te begrijpen, ook oude en vergeten liefde moet het liefst zo zacht mogelijk rijpen. En niet alles is in deze wereld zomaar voor handen uit idealisme. Maar de meeste gekken zijn gekker dan de geloofsfanaat Florian van Driesteveld begrijpen kan.



De stilte is eenzamer dan de oude wijn in de grijze kan op de tafel bij het raam. De grijze gordijnen zijn wat stoffig geworden. Het ritme van de dagen, heeft zich vast gehangen aan de blauwe maan, de blauwe nagel in de lucht. De vogels zijn al weg, de zingende cavia is een eenzame dood gestorven.Maar er schijnen nog levende exemplaren te zijn, ergens in een onbedorven oerwoud, waar volwassenen naakt spelen met moordwapens.


(versie 19 november 2009)


© november 2009, mobar