vrijdag 6 juli 2012

Bevangen door de hitte

Bevangen door de hitte


Zijn verstand staat helemaal op nul, blonde Thomas is alleen, zijn mensenbrein is grijs en leeg. Een herkenbaar verleden is er niet. En hij smokkelt niet met twijfel. Thomas raakt bevangen door de hitte. De hitte van het heetste verlangen hier op aarde. Hij is bloedje geil door het verlangen. Het verlangen van de aardse liefde. De gemeenschap tussen twee zielen. De volmaakte gemeenschap. Hij kan zich niets meer herinneren. Het is warm, de zon schijnt over het vakantiehuisje. Als door een instinct gedreven beweegt Thomas zijn zweverige mensenlichaam naar de oude koffer onder het bed in het huisje. Er ligt een laagje stof over de versleten koffer. Blonde Thomas blaast een stofwolk in de leegte, die zwart ademt in de zwaar bevangen lucht. Warme zomerlucht tijdens een hittegolf. Als een aan woorden verslaafde honingbij steekt Thomas zijn gretige handen onder het bed om de oude geheime koffer te bemachtigen. De handen van Thomas hebben de lenigheid. De lenigheid om geheimen te ontfutselen aan de leegte. De verschrikkelijke leegte die het immense verdriet grotendeels heeft opgesloten. Hij maakt de koffersloten geoefend open. Thomas is hier op zijn plaats. Hij maakt de koffer open en pakt het grijze schrift, dat in de koffer ligt. Hij legt het grijze schrift op het bed, en slaat de eerste bladzijde om, en gaat daar door met lezen, alsof er in de tussentijd niets veranderd is. Alsof hij altijd al in dit schrift aan het lezen was.Dit moet hij doen, iets anders is op dit moment niet belangrijk. Thomas heeft geen keuze, dit is het enige, er is niets anders, en dat is maar goed ook. Dit is waarom Thomas op aarde is. Hiervoor werd hij destijds geboren, hiervoor is hij opgegroeid. Dit is de reden waarom hij op zoek is gegaan. Thomas leest en laat de woorden voorzichtig tot zich door dringen. Het is goed hier te zijn. Het leven is een feest vol vreugde. Maar het gevoel blijft dubbel. Hij heeft de waarheid niet meer kunnen achterhalen. Hoe ernstig hij het ook probeerde, hij weet niet meer welke waarheid er verteld wordt. Of zijn er verschillende waarheden? En wordt er maar een enkele waarheid verteld. De woorden in het grijze schrift verdienen meer dan de anonimiteit. Thomas heeft zijn ogen niet in zijn zak zitten. Dit zijn mooie woorden, zinnen met een betekenis. Deze geschriften van de zelfmoordenaar hebben de mensheid iets te vertellenHet zweet gutst van het voorhoofd van blonde Thomas. Hij heeft dorst. Intense dorst. Hij moet nu eerst iets drinken. En dan nadenken over wat te doen. Maar het is hier zo heet, een aangrijpende hitte, hij moet een besluit nemen, de woorden in het grijze schrift zijn te belangrijk om te verzwijgen.





*

© september 2009, mobar

Geen opmerkingen:

Een reactie posten