11 Oktober 1999

11 Oktober 1999


dinsdag 25 oktober 2011


11 Oktober 1999


Den Haag, 11 oktober 1999


Sally Winterflow is een gelukkige vrouw, haar succes op de schrijversclub heeft haar geen windeieren gelegd. Ook is zij sinds kort de gelukkige eigenares van een kleine groentetuin aan de rand van Den Haag. Sally Winterflow is in de pen geklommen om een brief te schrijven recht vanuit haar hart naar de toekomst, en Florian van Driesteveld in het bijzonder. Ze heeft een gesprek gehad met Violette Zandheuvelde frivole flamboyante dichteres die in Alkmaar woont en toevallig in Den Haag was, voor een overleg met andere dichters over de toestand in de wereld en de omgang met taal. Nu is het tijd voor een brief aan Florian van Driesteveld.


Lieve Florian van Driesteveld,



onverklaarbare ziel der duisternis, provinciale tuinkabouter met een zaklantaarn, op zoek naar de waarheid en het opperwezen of de waarheid zonder het opperwezen. Dweepzuchtige liefdesvleermuis met het duistere geslacht in beide lenige handen, gewapend met een mes tussen de tanden. Ik moest een behoorlijk eind weg lachen om jouw verhaal over bijdehante jongetjes die knikkertje spelen op het schoolplein van een Katholieke lagere school in Amsterdam. Ik had het er met Violette Zandheuvel over en zij lag ook dubbel van het lachen.Ja, je leest het goed! Ze is hier op bezoek geweest en had een bos rode tulpen meegenomen.Ik moet je hartelijk van haar de groeten doen. De tulpen maken het inmiddels minder goed. Ik schrijf je later uitgebreider want ik ga ook nog een brief aan Hubert Stuipje schrijven.















Liefs, Sally Winterflow.























Den Haag, 11 oktober 1999.















Lieve Hubert Stuipje,















Zoals je weet heb ik zelf ook wel mijn ambivalente gevoelens over de diverse schrijversites en de reacties die je daar doorgaans krijgt, maar zoals je zelf al eens in een prachtige brief aan mij omschreef: Alles is een momentopname en iemand die de ene keer heel arrogant overkomt, kan de andere keer weer heel lief en gevat zijn, en je daardoor hevig ontroeren.Een klein lichtpuntje op de dag, laat je niet uit het veld slaan door negativisme.







Alles is tijdelijk. Dat weet je zelf ook, misschien voel je het soms wat pijnlijker door je psychiatrische aandoening, maar je weet gelukkig van jezelf ook, dat je soms ook wel eens heel bot kan zijn, terwijl dat niet de bedoeling mag zijn. Ook tegenover mij ben je best wel eens vervelend geweest op een manier dat ik dacht, waar heb ik dat nu allemaal aan te danken. Waarom doet hij zo stout? Zijn er geen andere mensen die Hubert Stuipje af kan zeiken.Dan zie je de dingen toch echt te zwart wit, waarschijnlijk door jouw borderline, maar het is altijd wel wonderbaarlijk hoe je dan toch weer zoekt naar een balansen op je knieën gaat en zegt dat het je spijtmet een betraand gezicht. Je moet toch zoeken naar een andere manier. Naar een manier om het allemaal niet meer zo zwart wit te zien. Zodat je door een beetje meer grijs toe te laten weer kleuren kunt zien.Dan kan je ook beter met je borderline omgaan denk ik.Laat het allemaal even bezinken.Ik sta altijd voor je open. En Florian bedoelt het ook allemaal niet zo verkeerd.















Liefs, Sally Winterflow.















































© oktober 2009, mobar

Geplaatst door Mobar Vorstkasteel op 16:27 1 opmerking:

Mobar Vorstkasteel18 juni 2012 16:29

Mobar Vorstkasteel zei

MAC

19-10-2009

09:18 uur



Je hebt goede openingszinnen die je het verhaal intrekken.

Dan een intrigrerend vervolg. Die Sally Winterflow mag ik wel



30 oktober 2009 10:50