Planeet zonder handen

O planeet van innerlijke schreeuw!


Blauwe planeet van oceanen, oerwouden en steden. Blauwe planeet van bloed, pijn, armoede, honger, ziekte, discriminatie, epidemieën en kwellingen.O eeuwig dansfestijn van elitaire wonderkinderen, doorzichtige zonen en dochters van rijke ouders in grijnzende kleren, uitgelaten prinsenkinderen, koningskinderen,elite van de waanzin, corruptie en verzonken glimlach met een boodschap.Dit onophoudelijke spelen met de westenwinden heeft hen afgeleerd, de teer beminden te bedelen, zolang ze spelen met de opwindende voorbereidingsrituelen, leidt de weg naar zee en zonnige stranden, maar Florian van Driesteveld stelt U de eenvoudige vraag:
"Hoe vaak is er een loden traan van uw organische bol gevallen ?"
"En zag U behalve een spook ook een mens in de spiegel ?""En was er een ster die dit enorme gewicht kon dragen ?"
"Of ergens een ruimte met onontdekte materie?"
"Een God met magnesiumpoeder aan zijn handen"
"Een cocaine snuivende dwerg met een hartje op zijn voorhoofd"

O planeet, o donderscheet,
o blauwe schemerende luister van onvolwassen apen,
hoe vaak heeft hij bij U niet de boel onder gescheten en zich de kans gegeventoch nog iets van U te leren. O planeet, en angstig blauw der oceanen,hij vraagt het U opnieuw:

"Wat gebeurt er met de regenwouden, die langzaam veranderenin houten meubels om op te zitten in sierlijke tuinen in rijke landen? "
"Sojaplantage, ontbossing, stedelijke bebouwing en massatoerisme"

O planeet, o blauw der wanhoop en der winterwanten, waarom heeft Ugeen handen, waarvoor dienen de haren op Uw glanzend witte tanden. En waarom is de eenzame wereld zo stil vannacht. O hopeloze nacht van verlorenheid, wat valt er nog te begrijpen, ook oude en vergeten liefde moet het liefst zo zacht mogelijk rijpen.Maar de meeste gekken zijn gekker dan hij begrijpen kan, en de stilte is eenzamer dan de oude wijn in de grijze kan op de ronde tafel bij het beslagen raam. De grijze gordijnen zijn wat stoffig geworden, het ritme van de dagen, heeft zich vast gehangen aan de blauwe maan, de blauwe nagel in de lucht.


*
© oktober 2009, mobar